De Geschiedenis van de Wicca.

Het is uiteraard een lang verhaal, maar zeer de moeite waard om het te lezen. Alvorens ons bezig te houden met wat hekserij is, verdient het misschien aanbeveling eerst eens te kijken naar wat het was: de geschiedenis ervan. Heksen moeten weten wat hun wortels zijn, weten hoe en waarom de vervolgingen ontstonden, bijvoorbeeld en waar en wanneer de heropleving plaatsvond. We kunnen heel veel leren van het verleden. Het klopt dat veel van de geschiedenis droge en saaie kost lijkt voor velen van ons, maar dat is zeker niet het geval met de geschiedenis van de hekserij . Die is zeer levendig en vol spanning. Vijfentwintigduizend jaar geleden was de mens afhankelijk van de jacht om te overleven. Alleen een geslaagde jacht leverde hem voedsel om te eten, huiden voor warmte en beschutting, beenderen waarvan hij gereedschap en wapens kon maken. In die tijd geloofden de mensen in velerlei goden. De natuur was overweldigend. Uit ontzag en respect voor de huilende wind, de hevige bliksem, de ruisende revieren, schreven de mensen aan al die dingen een geest toe, maakten ze elk ervan tot een godheid... een god. Dat is wat wij animisme noemen. Een god beheerste de wind. Een god beheerste de hemel. Een god beheerste de wateren. Maar in de eerste plaats heerste een god over de hoogst belangrijke jacht.... Een God van de jacht. De meeste dieren waar op werd gejaagd, waren gehoornd, dus werd de God van de jacht afgebeeld als een gehoornd wezen. Het was in die tijd dat de magie vermengd raakte met die eerste onzekere stappen van religie. De vroegste vorm van magie was waarschijnlijk de sympathetische variant. Gelijksoortige dingen, zo dacht men, hebben gelijksoortige effecten: gelijke dingen trekken elkaar aan (soort zoekt soort). Als er een levensgroot klei model van een bizon werd gemaakt, dat vervolgens werd aangevallen en "gedood", dan zou een jacht op de echte bizon eveneens eindigen in het doden ervan. Het religieus magische ritueel werd geboren toen een van de holbewoners een huid om zijn schouders gooide en een masker met een gewei opzette en zo de rol van de God van de Jacht speelde, die de aanval leidde. Er bestaan nog grotschilderingen van dergelijke rituelen, naast de met speren doorboorde klei modellen van bizons en beren.

"Cernunnos" de gehoornde god.

Naast de God van de Jacht was er een Godin, maar wie er eerst was (of dat ze tegelijkertijd ontstonden) weten we niet en is irrelevant. Als er dieren waren om op te jagen, dan moest er ook de vruchtbaarheid van de dieren zijn Als de stam moest voortbestaan (en het sterftecijfer was hoog in die tijd), dan moest er ook vruchtbaarheid van de mens zijn. Ook hierbij speelde sympathetische magie een rol. Er werden klei modellen gemaakt van parende dieren en in een begeleidend ritueel copuleerden de leden van de stam. Er bestaan nog veel uit hout gesneden en uit klei gevormde figuren van de vruchtbaarheidsgodin. Ze zijn algemeen bekend als Venusbeeldjes en de Venus van Wilendorf is een van de bekendste ervan. Andere voorbeelden zijn onder meer de Venus van Laussel en de Venus van Sireuil en die van Lespugne. Ze hebben allemaal met elkaar gemeen dat de vrouwelijke attributen ervan sterk overdreven zijn.

Cerridwen.

Botticelli's geboorte van Venus, is goed te gebruiken op je altaar i.p.v. de Godin Freya, want hier zijn helaas bijna geen afbeeldingen van te vinden.

Botticelli's geboorte van Venus.

Ze hebben zware, hangende borsten, dikke billen en vaak een gezwollen buik - alsof ze zwanger zijn - en overdreven genitaliën. Er is zonder uitzondering een totaal gebrek aan identiteit in de rest van het lichaam. Het gezicht is niet uitgewerkt en de armen en benen, als die er al zijn, worden nauwelijks aangeduid. De reden is dat de mens zicht uitsluitend bezighield met het vruchtbaarheidsaspect.